“Beginning in Honors”

1024px-seattle_3

Het is een cliché en het is waar: in Amerika is alles groot. De auto’s, de hamburgers, de afstanden, de bekers cola. Ook de schaal van het honoursonderwijs is groot: op de conferentie van de National Collegiate Honors Council in Seattle zit je als nieuwbakken honourscoördinator regelmatig in een zaal met honderden collega’s. Sommigen van hen verzorgen op hun school ergens in de VS onderwijs aan een groepje studenten, anderen hebben een eigen honoursgebouw, met een eigen honoursbibliotheek en eigen honours-T-shirts voor trotse honoursouders. Alle reden om de eerste dag van de conferentie het programma ““Beginning in Honors” te volgen.

Bij “Beginning in Honors” zitten meerdere beginnende coördinatoren bij elkaar. Kate Bruce van de University of North Carolina Wilmington en Aron Reppmann (Trinity Christian College) openen de bijeenkomst en vertellen dat ze respectievelijk zeventien en zestien jaar geleden als beginners hetzelfde programma volgden. Het programma is niet alleen speciaal bedoeld voor beginnende coördinatoren, het gaat vooral ook over het beginnen met honours. Dat kan zijn het opstarten van een programma of een college, maar ook het in een nieuwe functie overnemen van een bestaand programma. Alles komt in vogelvlucht aan de orde: de geschiedenis en plaats van honours op Amerikaanse universiteiten en colleges, het verschil tussen honoursprogramma’s en honourscolleges, studenten rekruteren en selecteren, studentendiversiteit (in de VS een groot thema) en het rekruteren en opleiden van docenten en staf. We kijken naar het curriculum, met verschillende soorten honourscursussen en verhouding van die cursussen tot het reguliere onderwijsprogramma. In mijn achterhoofd gebruik ik steeds het onderscheid “verdiepen of verbreden” en dat helpt me ook nu weer bij het plaatsen van deze zeeën aan informatie. Bij het behandelen van honoursbudgets kan ik even gas terug nemen, dat is wel erg op de Amerikaanse situatie geschoeid.

Vervolgens verdelen we ons over verschillende kleinere discussiegroepjes, naar grootte van onze onderwijsinstelling. Dat is even zoeken: de Hogeschool Utrecht (Utrecht University for Applied Sciences) valt duidelijk in de categorie “Midsize to Large Universities”, de schaal waarop ik werk aan de School voor Journalistiek is toch wat bescheidener. De gespreksonderwerpen zijn gelukkig herkenbaar: hoe krijg je de juiste mensen voor de klas en hoe krijg je de juiste studenten in de klas. En inderdaad ook: verdiepen of verbreden? Minder herkenbaar: docenten die bijscholing weigeren omdat ze al een “PhD” hebben. En ons systeem van “sterren” naast studiepunten wordt met veel interesse ontvangen.

Ook de dagen hierna staan voor mij in het teken van “Beginning in Honors”. Zo is Europa ook aan het beginnen met honours, met een leidende rol van voorop lopend Nederland. Het European Honors Council Panel is dit jaar bij ons in Utrecht opgericht, Ron Weerheijm (Hogeschool Rotterdam) en Marca Wolfensberger (UU en Hanze Hogeschool Groningen) vertellen het aan de conferentie. En ik volg een “Social Media bootcamp” bij Peter Bradley (Ferris State University), Tom Spencer (Eastern Illinois University) en Melissa Johnson, (University of Florida), waarbij ik mij meer een beginner voel dan ik verwacht had.

Er begint nog meer: China krijgt een eigen honoursorganisatie. Op de conferentie leiden nieuwe contacten (ook met Nederlanders) tot nieuwe ideeën over onderwijs en over samenwerking. Het is duidelijk dat dit nog maar het begin is…

Peter Douma

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s