Naast workshops ook yoga, een stevig “idea exchange” ontbijt en dans!

Donderdagochtend, na de opening, startten Anneke en ik samen met 30 anderen (voornamelijk studenten) met een dansworkhop. Wat de informatie vooraf beoogde, werd volledig waar: “to explore the creative process and embody unique concepts in a welcoming, experiential environment. Guided by Marcy Jo Yonkey-Clayton and Columbia College student collaborators, and inspired by Buber’s I-thou philosophy, participants will connect holistically to create an embodied experience through dance”. De muziek was rustgevend, de docent inspirerend, gastvrij, bemoedigend en helder in haar uitleg van de bedoelingen en de voorbeelden.

We bewogen op de muziek met simpele opdrachten op de plaats zoals bijvoorbeeld ‘kniel en kus de grond’ (wat je vervolgens niet werd geacht te doen, maar even goed), vervolgens werd je gevraagd zelf allerlei andere manieren toe te voegen om van staand naar de grond te bewegen. Hierna werd je uitgenodigd om om je heen te kijken en bewegingen van anderen in jouw bewegingspatroon te gaan verwerken.

Dit werd uitgebouwd naar bewegen door de ruimte, gekoppeld aan ademhalen, grote en kleine bewegingen, met je armen hoog en breed reikend etc. Marcy zei ons regelmatig met aandacht aanwezig te zijn in het hier en nu. Rustig in- en uit te ademen op of in onze bewegingen.

Op een gegeven moment bewogen we met onze ogen dicht op de plaats. Voor sommige mensen spannend. Zeker toen we met ogen dicht moesten voelen in onze je omgeving of er iemand nabij was. Die moesten we benaderen en met onze ruggen tegen elkaar aan zitten. Via de rug ademden we naar elkaar toe, voelden we elkaars bewegen, eventueel leunen of steunen. Na korte tijd openden we onze ogen en draaiden naar elkaar toe. We keken elkaar aan, een lang in de ogen kijken, echt kijken. Wie heb ik in mijn ‘dans’ ontmoet? Wie ben jij? We moesten volledig eerlijk zijn over wat er in ons opkwam. We spraken naar elkaar uit wat onze indrukken en gevoelen waren (niet perse over de ander, het mocht ook iets over jezelf zijn).

Zo waren er meerdere opdrachten. Doen/dansen, uitdrukken in dans, ervaren, daarna woorden geven aan. Geleidelijk aan werden de woorden als dansend gesproken, de ervaringen als dansend verwoord en dit riep bij sommige dansers heftige emoties op. Ervaren heelheid, ervaren er mogen zijn in de ruimte en in nabijheid van anderen, echt gezien worden, riepen tranen op en expressieve dansante bewegingen.

Tijdens de afronding van de workshop reflecteerden we zittend in een kring op de kracht van muziek, dans, expressie, elkaar zien, heelheid van lichaam en geest, helemaal zijn in het hier en nu. Tot slot vroeg Marcy ons om de workshop niet af te sluiten met geklap, dat het saamhorige gevoel zou wegklappen. Ze vroeg ons om op tel 3 allemaal 1x in de handen te klappen. 1-2-3-klap. Dit voelde samen en goed! Een mooi slot van een prachtige workshop! Een prachtig begin van het congres.

Brigitte van Barneveld

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s