Honourscongres vanuit studentperspectief – Jesper op zoek in Chicago

Wat heb ik geleerd?

Mijn naam is Jesper Pool, ik ben een derde jaars student Fysiotherapie aan de Hogeschool Utrecht. Daarnaast ben ik een honoursstudent in het honoursprogramma (HP), TopClass FG genaamd. Daarnaast zit ik in de Topclass commissie (TCC), waar ik samen met een coördinator en een andere student (Martine Kamp en Koen Schutteman), alle activiteiten, aanmeldingen, site etc. regel.

Voordat ik aan dit leerzame avontuur was begonnen wist ik niet precies wat ik kon verwachten. Ik wist dat de honoursprogramma’s in Amerika een andere inhoud hebben, maar in hoeverre was voor mij niet duidelijk. Of zij een soortgelijk doel hebben als wij, en of ik de gegeven informatie op dit congres kan toepassen in ons programma, was voor mij een groot raadsel.

Voor de eerste dag van het congres heb ik een paar punten opgeschreven waarvan ik wilde weten hoe het in Amerika gedaan wordt, en hoe dat verschilt tussen de TopClass FG. Hierbij ging het voornamelijk om de selectieprocedure, de marketing, de nieuwsbrief en de groepsbinding binnen het programma.

Tijdens de eerste sessies werd mij al één ding duidelijk: Wij doen het goed. En zoals de coördinator honours van het Instituut Paramedische Studies en TopClass coach Josca Snoei al zei: “We mogen dit ook vaker zeggen van onszelf.”

De selectieprocedure

Studenten die op de FG mee willen doen aan de TopClass kunnen zichzelf opgeven. Met onze nieuwe selectieprocedure worden studenten aangezet om op een creatieve manier te laten zien dat zij gemotiveerd zijn om zich nóg meer persoonlijk en professioneel te ontwikkelen dan er binnen de gevolgde opleiding van hen gevraagd wordt.

Het is in Amerika eigenlijk standaard om studenten, vaak eerstejaars, vanuit de opleiding of universiteit te selecteren voor het HP. Deze selectie is gebaseerd op de resultaten die behaald zijn tijdens de toelatingstoetsen, LSAT’s. Deze studenten krijgen van het programma een uitnodiging om honours student te worden. Vervolgens mag de student bepalen of hij of zij dat ook echt wilt doen.

Dit verschil is groot en roept bij mij ook vragen op. Dwingt het Amerikaanse programma studenten om mee te doen, of halen zij alles uit de studenten die zelf (nog) niet weten wat zij in huis hebben? Is de TopClass te afwachtend richting haar studenten, of prikkelen wij de studenten om initiatief te tonen?

Tijdens de FLOW-bijeenkomst van de FG, gericht op honours, is er verteld dat het streven van deelname aan honours op 10 procent ligt. Deze deelname kan een vorm hebben van losse sterren, de TopClass, of zelfs een dubbele bachelor. Wat ik in Chicago heb gezien is dat het streven in Amerika is om zo veel mogelijk student in het honoursprogramma te krijgen. Dit kwam ook naar boven in een sessie over marketing. Zelf denk ik dat de universiteiten daar concurreren wie de meeste afgestudeerde honours studenten heeft, want hoe meer honoursstudenten, hoe beter de universiteit lijkt. Dit verschil kan ook de benaderingswijze naar de studenten verklaren.

Ook heeft honours in Amerika naar mijn mening een veel grotere bekendheid dan in Nederland en dat kan de drempel voor studenten in Amerika verlagen om mee te willen doen als zij ervoor worden gevraagd. Of de TopClass haar benaderingswijze zou moeten veranderen? Misschien iets meer naamsbekendheid zou de TopClass wel goed doen. Eerstejaars studenten die in één jaar hun P halen krijgen altijd een mailtje of zij geïnteresseerd zijn in de TopClass. Met meer benadering naar de studenten toe die niet hun P hebben behaald, maar wel een extra uitdaging aan zouden willen gaan, denk ik dat de 10 procent te behalen valt!

De marketing

Tijdens een sessie over het promoten van een HP werd duidelijk dat dit voor veel programma’s een punt is waar verbetering in zit. De ruimte waarin de sessie gehouden werd, was nog niet groot genoeg voor de helft van de belangstellenden. Na een soort volksverhuizing van stropdassen en hoge hakken ging er een nieuw boek voor mij open.

Bij het woord “marketing” komen bij mij beelden omhoog van posters, flyers, billboards en erg vrolijke mensen die op straat opeens pal voor je neus gaan staan.

Wat een coördinator van het HP op de universiteit in New Rochelle, NY, vertelde is dat de honours student zelf het HP goed kan promoten. Ze hadden veel merchandise: truien, T-shirts, keycords, noem maar op. Het voordeel hiervan is dat de studenten deze spullen overal mee naartoe nemen, als het een beetje modieus ontworpen is. Dit betekent dat honours overal op de campus te zien is, op stage en zelfs in het buitenland tijdens de vakanties. Hun naamsbekendheid werd ook groter door op social media een open Facebookpagina te gebruiken. Deze pagina kan veel meer dan alleen honours studenten bereiken.

Ik denk dat wij, als TopClass, hier veel van kunnen leren. Als je als eerste jaars student door het nieuwe schoolgebouw heen loopt, is er niets waaraan je kan opmerken dat de FG zo een mooi programma heeft om als student nóg meer uit je studie te halen. Daar gaan we verandering in brengen!

De Nieuwsbrief

Tijdens een sessie over nieuwsbrieven kwamen mijn mede-TopClass commissie (TCC) lid Koen Schutteman en ik erachter dat onze nieuwsbrief redelijk overeenkwam met de nieuwsbrieven van honours programma’s in Amerika. Hier waren wij erg blij mee aangezien onze nieuwsbrief wordt geschreven door de TCC en een enkel gemotiveerde topper, terwijl er bij sommige universiteiten in Amerika wel 20 man aan te pas komt!

Het bereik van de nieuwsbrief is ook anders. De TopClass nieuwsbrief is geschreven voor iedereen die iets te maken heeft met de TopClass, terwijl de nieuwsbrieven in Amerikaanse universiteiten vrijwel alle studenten en leraren, honours of niet, bereiken.

Daarom gaan wij het in de TopClass anders aanpakken. Wij gaan onze nieuwsbrief niet alleen mailen naar alle toppers en betrokkenen, maar gaan wij ook papieren versies van onze nieuwsbrief verspreiden op school. Hierdoor wordt de naamsbekendheid van het HP groter, en weten niet- honoursstudenten wat er allemaal in het HP gebeurd en welke mogelijkheden er zijn.

De groepsbinding

Eén van de dingen waar we in de TopClass mee worstelen is het behouden van de groepsbinding na het eerste half jaar. In die eerste periode gaan studenten samen op kamp en volgen ze een cursus, waarna ze allemaal hun eigen weg gaan en zelfstandig of samen sterren behalen. Er zijn TopClass bijeenkomsten, brainstorms en barbecues die de groepsbinding na het introkamp en de leiderschapscursus op peil moeten houden, maar niet elke topper heeft daar behoefte aan.

Zoals uit de enquête over de TopClass naar voren kwam voelt +/- 40% van de invullers zich niet verbonden met de TopClass. De vraag die daarop volgde was of de toppers dat anders zouden willen, waarop ongeveer 80% van de invullers “nee” antwoorde. Wat hier (met een korreltje zout) uit op te merken valt, is dat een deel van de studenten niet de behoefte voelt om onderdeel te zijn van de honours community.

Zelf vind ik dit jammer, omdat je met een groepsgevoel eerder de neiging hebt om samen aan je sterren te werken. Omdat de TopClass een programma heeft dat veel vrijheid biedt aan de studenten, zijn de studenten ook snel geneigd om zelfstandig aan hun sterren te werken.

In de VS werkt dit heel anders. In een HP in Amerika krijgen de studenten alle lessen samen. Ze werken in opdrachten samen en ze werken zelfs samen om iets te doen voor de maatschappij (community work).

Dit geeft uiteraard een enorm groepsgevoel, want ze doen vrijwel alles samen. En dan heb ik de honours lounges, appartementen, jaarlijkse kampen en bijeenkomsten nog niet eens benoemd. Het intensief samenwerken en constant bij elkaar zijn geeft een enorm groepsgevoel waar wij in de TopClass met ons programma niet aan kunnen tippen. Daar is ons programma te individueel, en ons hele onderwijssysteem te verschillend voor.

Wel zouden wij er iets van kunnen leren. Het “Community work” is iets wat mij erg aanspreekt. In een groep toppers iets “goeds” doen voor de maatschappij is denk ik iets wat een goede band kan scheppen. Niet alleen de groepsbinding gaat erop vooruit, maar de naamsbekendheid binnen én buiten de opleiding wordt ook weer groter.

Terugkijkend op dit avontuur is er zo veel wat ik kan gebruiken tijdens mijn jaar als commissielid van de TopClass. Ik ben al druk bezig met het toepassen van mijn ervaringen door bijvoorbeeld een nieuw promofilmpje te maken voor honours. Ik ga mijn in ieder geval voor deze vier punten hard maken en wie weet voor wat nog meer!

Jesper Pool

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s