Vervelen voor gevorderden

Donderdag was ik bij een sessie waarbij nieuwsgierigheid in het onderwijs gepromoot werd. De redenering was simpel en daarmee treffend. Je wilt niet dat studenten afhankelijk zijn van jou als docent om te leren. Je wilt dat studenten uit zichzelf een leven lang leren en uit hun comfort zone durven te stappen. Maar hoe komen ze dan op goede ideeën? Dat gebeurt niet zomaar vertelde Amaris Ketcham. Je moet er wel voor open staat. En open staan kan alleen als je daarvoor ruimte hebt in je hoofd. En hier komt vervelen om de hoek kijken. Want wanneer heb je ruimte in je hoofd? Je raadt het al, als je je verveeld.

Iedereen wordt nieuwsgierig geboren, maar gedurende ons leven zijn er maar weinig die een nieuwsgierige houding behouden. Dat komt, zoals een van de mede sessiegenoten zei doordat we als mens in een overlevingsmodus staan. En gehoor geven aan je nieuwsgierigheid betekent niet altijd de makkelijkste route nemen en het minste ‘gevaar’ lopen. Sommige studenten vertelden dat nieuwsgierigheid ook spannend kan zijn. Immers door vragen te stellen, laat je zien dat je iets niet weet. Wat we zouden moeten doen is ons innerlijke kind voeden en telkens weer ‘waarom dan’  vragen. En vooral niet te snel tevreden zijn met een antwoord. Maar nog minstens 3x ‘waarom’ vragen.

Als kind kon ik me met gemak urenlang vervelen. Als je terugkwam uit school, zo rond half 4, leek het eindeloos te duren voordat je ’s avonds ging eten. Terwijl het eten, in ons doorsnee gezin, toch altijd om 6 uur op de tafel stond. Tegenwoordig lukt vervelen me niet zo goed meer als toen. Op het moment dat ik de verveling voel opkomen grijp ik naar de afstandsbediening van de tv, bel ik m’n moeder of beantwoord ik nog wat whatsappjes. Google, Facebook, Twitter en internet geven ‘instant satisfaction’ zei Amaris. En zijn daarom killers voor nieuwsgierigheid.

Gisteren met deze nieuwe ‘vervelen is cool’-modus aan wilde ik me ’s avonds heel hard gaan vervelen. Toen maakte ik de fout om ‘nog even’ m’n laptop open te klappen en te kijken of ik iets gemist had in m’n HU-mail. Dat leverde zo’n lange lijst aan onbeantwoorde en soms dringende mailtjes op, dat tegen de tijd dat ik ze beantwoord had, ik zo moe was dat ik in slaap viel. Poging 1 om te vervelen was mislukt. Vervelen is dus een stuk lastiger dan het lijkt, vraagt ongetwijfeld veel oefening en discipline. Maar ‘curiousity (and boredom) is a muscle that you can train!’ Dat geeft perspectief!

In het vliegtuig op de terugweg naar huis, ga ik poging 2 van ‘het grote vervelen’ doen. Ik ga minimaal 1 uur suf voor me uit zitten staren, uiteraard zonder de tv in de hoofdsteun voor me aan te zetten, zonder m’n boek te pakken en ik zal m’n gezellige collega’s naast me negeren. Gelukkig word ik daarbij geholpen doordat m’n telefoon en laptop verplicht uitmoeten. Tsja, je moet ergens beginnen!

Josca Snoei
Honours coördinator IPS, TopClass begeleider, Docent Frisse Blikken op de Zorg

Advertisements

One thought on “Vervelen voor gevorderden

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s