Recruteren

Hoe krijg je de juiste studenten in je honoursprogramma? Vandaag volgde ik twee bijeenkomsten over dat onderwerp. Tijdens die bijeenkomsten veranderde ik drie keer 180 graden van mening. En aan het einde had ik dus een andere kijk op de zaak dan aan het begin. Op zich al een goede oogst, wat mij betreft.

Ik ga hier een beetje “browsen” uit de twee sessies: geen samenvattingen dus. Dit omdat ik graag zelf een selectie wil maken en ook omdat het Amerikaanse onderwijssysteem zo afwijkt van het onze dat een gedeelte in de categorie “interessante curiosa” valt. Maar er blijft genoeg over.

Een van de sprekers vertelde bijvoorbeeld dat het eerste wat ze te horen kreeg toen ze de verantwoordelijkheid over het honoursprogramma van haar school kreeg, was dat er van haar verwacht werd dat er veel meer studenten mee zouden gaan doen. Dus zorgde ze voor een speciale “dorm”, voor een lounge en een club en voor scholarships. De aanwas groeide inderdaad, maar nu heeft ze studenten die zelf wel tevreden zijn, maar over wie zij niet tevreden is: ze komen voor het certificaat, maar tonen zich nauwelijks geinteresseerd in zaken buiten de lesstof. En dat terwijl daar juist wel vaak de nadruk op ligt hier: het gaat er hier niet alleen om nog meer te leren op je eigen vakgebied.

Veel Amerikaanse scholen selecteren hun honoursstudenten op SAT-scores, een soort CITO voor high schools. Sommige scholen nodigen zelfs automatisch de bovenste tien procent van hun eerstejaars uit voor het honourprogramma. Een aantal sprekers gelooft dat dit leidt tot de verkeerde instroom van studenten. “SAT gives zero prediction for success.” Het is vooral belangrijk te weten welke student je wilt hebben. Daar moet je selectie op gericht zijn. “Know who you are.” Het zou daarbij meer moeten gaan om persoonlijke ontwikkeling dan alleen de intellectuele ontwikkeling. En dit zou Amerika niet zijn als dit niet ook invloed zou hebben op de terminologie: we spreken niet meer over de “bright” maar over de “talented”, omdat talenten op andere gebieden ook tellen.

Een andere spreker breekt juist een lans voor selectie aan de hand van SAT. Die laat de capaciteiten van een student zien, terwijl een assessment of een sollicitatiebrief een extra barriere opwerpen. Waarop natuurlijk gereageerd wordt dat juist degenen die een dergelijke hobbel weten te nemen, de juiste studenten voor honours zijn. Maar sommige studenten komen uit sociaal zwakke gezinnen, een reden voor een andere school om niet alleen de SAT maar bijna iedere ballotage af te schaffen. Iedereen mag meedoen, na gedegen voorlichting door de programmaleider, ook aan ouders en de rest van de familie. Daarna wordt gezorgd voor een programma op maat, waarbij motivatie cruciaal is. Ouderjaars coachen de binnenkomende studenten.

Tussenvormen bestaan ook: docenten kiezen uit de beste SAT-scores wie er mag solliciteren. Daarna volgen gesprekken en opdrachten. Bij de selectie hoef je niet alleen te kijken naar intellectuele capaciteiten, maar spelen naast motivatie ook sociale omgeving, overwonnen problemen en geografische afkomst een rol. Daarbij geldt altijd het vierogenprincipe, op de HU niet onbekend.

Nog twee opvallende zaken: bijna alle sprekers vinden “community service” en gevoel voor “social justice” belangrijke eigenschappen voor een honoursstudent. Dat speelt bij de recrutering, maar zeker ook bij het te volgen honoursprogramma. Op een van de scholen organiseren ouderjaars, die daar dan leiderschaps-credits voor krijgen, programma’s voor eerstejaars honoursstudenten die onderdeel zijn van de community services van de school. Heel mooi, maar op de een of andere manier zie ik dat bij ons niet snel van de grond komen…

En verder: je moet reguliere studenten en honoursstudenten blijven mengen, zodat er geen elitair groepje ontstaat en er een wisselwerking tussen de groepen blijft bestaan.

Ik hink intussen op een aantal gedachten: meer aandacht voor persoonlijke ontwikkeling en voor community services lijkt me een interessante invalshoek. Maar ik wil ook weleens verder nadenken over de mogelijkheid om de beste studenten uit de selectietoets meteen al in september van hun eerste jaar uit te nodigen. Gelukkig heb ik nog twee dagen om meerdere keren van mening te veranderen…

Peter Douma

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s