Chicago

Chicago.

“Make no little plans (…)” zei Daniël H. Burnham in 1907, als city planner en architect voor de wederopbouw van de stad na de ‘great chicago fire’ in 1871. Door met visie naar de stad en zijn potenties te kijken – Lake Michigan en de rivier, die niet alleen de stad met het meer verbinden, maar ook een verbinding creëren met de Mississippi en uiteindelijk naar de Golf van Mexico leiden – , wisten architecten en ontwikkelaars de stad tot een duurzame stad voor werk en wonen te maken.

De geboorteplaats van de skyscrapers, door evolutie van de steel frame buildings met grote ramen voor natuurlijk licht en stevige funderingen in de “swampy soil” van Chicago. Een stad waar je afstand, verschilende perspectieven, voor nodig hebt om hem echt goed te zien.

Maar ook een stad waar ‘kleine’ gebouwen je kunnen verbazen terwijl je met je hoofd in je nek door de stad rond loopt. Zo is het bekendste gebouw de Watertower aan Michigan Avenue. Vooral bekend omdat hij als enige gebouw intact overeind bleef staan terwijl de ‘great chicago fire’ over de stad trok. Hij neemt zijn positie goed in op de Magnificent Mile – dé winkelstraat van Chicago. Een ander gebouw dat mij deed verbazen was een kleine, oude, brandweerkazerne. Midden in de grote stad!

Had ik al gezegd dat ik hier nu ben, in Chicago. Ik. Nú! “Make no little plans”, daar kom ik voor. Het is de titel van de conferentie van het NCHC over honours in het hoger onderwijs. Om nóg meer uit deze trip te halen ben ik, net als een aantal andere collega’s, eerder richting Chicago gevlogen. Met een Lonely Planet, Google en een sociaal netwerk met locals als relaties hebben we de highlights in kaart gebracht. Maar wat eigenlijk leuker is, en passender bij de stad Chicago, is dat wanneer je maar een beetje vragend om je heen kijkt, of zelfs gewoon even op een kaart de route probeert te vinden, je al wordt aangesproken door een local citizen. “Do you need some help?”. Daar kan geen Lonely Planet tegen op!

Wat wij hebben gedaan? Eerst zijn we van Lincoln Park in het noorden, via een stuk lake trail, naar de Navy Pier gelopen. Daarmee loop je langzaam aan op de skyscrapers af, alsof je te voet naar Chicago bent gekomen, met prachtig zicht op het contrast tussen Lake Michigan en de skyline. Natuurlijk zijn we daarna bovenin de Hancock Tower geweest. Wat een prachtig uitzicht op de stad, en vooral de scheiding tussen stad en lake. Een ander perspectief op de stad krijg je in Millenium Park, wanneer je via de Bean, weerkaatst en vervormd, de gebouwen achter je ziet. Een tocht met de boot over het lake laat nog beter de skyline zien. En een tocht op de rivier is juist weer heel imposant vanwege de hoge gebouwen die vlak langs de zijde oprijzen. Het meest bijzonder voor mij was de Willis Tower, voor locals nog steeds bekend als de Sears Tower. Niet alleen omdat ik daar op 412m hoogte (103th floor) in een volledig glazen uitbouw ben gestapt (:o), maar vooral omdat ik dat deed toen het donker was en de stad prachtig verlicht! Onder mij raasden taxi’s langs om mensen van werk naar huis te brengen. En van daaruit uitgestrekte straatverlichting, stadsverlichting, sierverlichting, etc., tot kilometers ver in herkenbare Amerikaanse ‘blocks’. Ontzettend indrukwekkend!

“Make no little plans” is de titel van de NCHC conferentie die vandaag is gestart. Vanaf nu gaan we ontdekken wat we internationaal aan kennis en ervaringen hebben als het o.a. over het ontwikkelen van honours en diversity gaat. Maar de afgelopen dagen heeft Chicago me al wel wat meegegeven: Alleen met meerdere perspectieven kan je je een plaatje vormen van zo’n grote stad, de grote skyscrapers hebben een stevige fundering nodig in een ‘swampy soil’, en ook kleine gebouwen kunnen in het oog springen, zelfs als je er niet op let. Met andere woorden: Laten we vooral met elkaar over Honours blijven praten en openstaan voor alle inzichten en perspectieven (het wordt er zoveel indrukwekkender van!). Laten we zorgen voor een sterke fundering, honoursdocenten, een netwerk voor studenten en een duidelijk basis in ons reguliere onderwijs waar studenten op kunnen bouwen. En laten we niet vergeten dat Honours niet betekent dat je boven alles uit steekt. Maar dat je vanuit je eigen identiteit opvalt en blijft staan!

Groeten vanuit een (tot nu toe) zon overgoten Chicago,

Linda van den Broek
Honoursdocent en Topclassbegeleider op de FG

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s